على كريمى جهرمى
65
خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت ( زندگانى سيد محمد رضا گلپايگانى قده ) ( فارسى )
15 - در مواقعى كه در نقل مطالب و يا جهات ديگر كم و زيادى صورت مىگرفت و به حضورشان تذكّر داده مىشد از پذيرفتن آن باك نداشتند و گاهى صريحا اظهار نموده از تذكّردهنده تقدير مىكردند . اين جانب جزوهاى در مسئله مفسد فى الارض ترتيب داده و نوشته بودم و تقديم حضورشان كردم و روز بعد ديدم كه از آغاز ورود در بحث آن جزوه را در آوردند و حتى نويسندة آن را معرفى كرده و با كمال آقائى و بزرگوارى از اين ناچيز اسم بردند و شروع به خواندن آن و بحث دربارهء آن و اصلاح موارد ضعف آن كردند و شگفتانگيزتر آنكه روز دوم نيز همان نوشته اين جانب را آوردند و بار ديگر شروع به بحث در پيرامون مطالب آن فرمودند ، فسلام اللّه عليه دائما الى يوم القيامة . تدريس ايشان از ديد صاحبنظران در پايان اين بحث گفتار دو نفر از صاحب نظران عصر را در اين موضوع مىنگاريم : 1 - آية اللّه آقاى آقا ميرزا جعفر سبحانى كه خود افتخار شاگردى آن بزرگوار را در سابق داشتهاند چنين اظهار مىكردند : ما كفايه را خدمت آقا ميخوانديم اما كفايه ايشان در حدّ يك درس خارج بود و ايشان در اين درس متعرّض حواشى و مطالب بسيارى از علما و محققين مىشدند . 2 - دانشمند محقّق و محترم آقاى واعظزاده خراسانى در رابطه با كيفيت درس آقا سخنى دارند و دقّت معظم له را در درس ، بازگو مىكنند . ايشان كه به سال 1328 از مشهد به قم آمدهاند و مشغول درس خارج شدهاند ضمن برشمردن اساتيدشان در اين دوره مىنويسند : مشغول درس